Mijn baard is weg. Via webcam had mijn vriendin al laten weten dat ze het maar niks vond. Gisteren moest ik er aan geloven. Ik weet niet of het de vrouwelijke overredingskracht was of dat ik haar gewoon te lang niet gezien had om een discussie aan te gaan over wat haartjes. Ik moet wel zeggen dat ik iets mis als ik nu in de spiegel kijk. Men zegt dat ik ouder lijk met een baard. Zelf vind ik dat ook en misschien ook wel wenselijk.

Met het moslim zijn heeft het niks te maken. Al is het wel handig; bij aankomst in Egypte vertelde een praatzieke taxichauffeur dat alle Aziaten op elkaar lijken, maar die met een baard, die zijn Indonesier en moslim. Puur een uiterlijk kenmerk om herkend te worden dus.

Verrassing nummer twee: mijn vriendin is sinds kort een muhaggaba! Oftewel, ze draagt een hoofddoek. Ze had gezegd dat er iets was waarbij ze mijn reactie wilde zien. Het is geen lichte beslissing, aangezien je niet zomaar kan besluiten om ‘m af te doen. Kan wel, maar dat wordt hier toch vaak als raar gezien. Ik heb trouwens geen zusjes of nichtjes om me heen gehad die eenzelfde beslissing maakten, en mijn moeder besloot op haar vijftigste om haar hoofd te bedekken.

Wat ik ervan vind? Best mooi, eigenlijk. Ze vertelde me dat het voornamelijk is omdat ze een druk voelde van haar omgeving. Ik heb ook niet de illusie dat ze het voor mij doet, om zichzelf voor mij te bewaren. Maar om te zeggen dat ze onderdrukt wordt? Ja en nee. Enigszins wel omdat ze een noodzaak voelde, omdat de Egyptische mannen tot vervelens toe naar haar staren en dingen zeggen. Nu ze niet meer zoveel kijken geeft het haar wel een veilig gevoel, zegt ze. Men zou bijna kunnen beweren dat het niet dragen van een hoofddoek meer nadrukt legt op haar (mooie) vrouw-zijn en zij zich daardoor ongemakkelijk en geremd voelt op straat.

Met vroomheid van haar kant heeft het dus ook weinig te maken. Puur een uiterlijk kenmerk om de armere straten van Cairo te kunnen bewandelen zonder beoordeeld te worden. En daar ligt het verschil. Mochten er mensen zijn die vinden dat zij geen hoofddoek moet dragen omdat het geen spirituele keuze is, dan verdenk ik ze ervan niet in Egypte te wonen of een ander Arabisch/islamitisch land, en ontkennen dat er simpelweg ook praktische overwegingen zijn.

Niet alle uiterlijkheden zijn eenvoudig uit te leggen. Een hoofddoek maakt mijn vriendin niet meer vroom, en het enige wat mijn baard deed was mij ouder doen lijken. Best grappig eigenlijk. In Nederland zal ik misschien weer mijn baard laten groeien; als mijn vriendin ooit naar Nederland komt, zal zij waarschijnlijk haar hoofddoek weer af doen.