Toch maar even snel een log schrijven, dacht ik vanmorgen. Het zou namelijk zonde zijn om niet vast te leggen wat deze keer in Cairo is gebeurd. Mijn ouders zijn meegekomen om o.a. mijn vriendin te ontmoeten. In totaal zijn zij tien dagen gebleven; ik was een dag eerder afgereisd om een apartement te regelen en ben nu, een dag nadat zij weer naar Nederland zijn vertrokken, nog in Cairo om de rest af te handelen.

Vantevoren dacht ik dat mijn moeder en mijn vriendin het zenuwachtigst zouden zijn, maar ik vond mijzelf ook nerveus op het moment dat de twee belangrijkste vrouwen in mijn leven elkaar ontmoetten. Dat klinkt vast heel zwaar, maar een serieus gevoel is wat ik meeneem naar Nederland na dit tripje. Niet dat ik hiervoor zo’n losbol was, maar dat terzijde.

Ik ben blij dat ik mijn camera en flitser heb meegenomen, want ik heb wel wat foto’s kunnen maken die voor ons belangrijk zullen zijn. In het apartement heb ik een paar keer heen en weer gerend om de juiste opzet te maken m.b.t. het licht. Ik heb mijn best gedaan maar achteraf is het toch nooit perfect. Mijn abonnement bij de fotoserver is verlopen dus ik kan de gemaakte foto’s niet hier laten zien.

Wel hebben mijn vriendin en ik besloten dat het beter zou zijn als zij een keertje naar Nederland komt, omdat we dan niet zo moeilijk hoeven te doen met betrekking tot een apartement, de Egyptische wet en de blikken van jaloerse of onbegripvolle Egyptenaren. In ieder geval heb ik de afgelopen dagen weer mezelf opgeladen en ik kan er weer tegenaan.