Geweldig, eigenlijk. Gisterochtend zat ik in Egypte, nu ben ik weer terug in Nederland en zit ik achter mijn pc. Ik ben ervan overtuigd dat het oorspronkelijke idee van verre reizen veel meer met zich meebracht dan hoe wij het nu ervaren: op tijd inchecken, tax-free shoppen, glimlachen naar stewardessen en af en toe in slaap vallen tijdens de vlucht. Mijn nek doet nog steeds pijn.

Ik was een uur te vroeg op het vliegveld van Cairo. De snelwegen kunnen soms druk en gevaarlijk zijn, dus ik liet het niet aan het toeval over. Als je te vroeg bent, heb je mooi de kans om de reizigers te bestuderen. Aapjes kijken. Arabische aapjes, welteverstaan. Op hetzelfde tijdstip moesten drie vluchten inchecken, maar geen extra controlepoortjes werden geopend. Ik heb het al eens eerder gezegd, de Arabieren met macht genieten ervan, op wat voor niveau dan ook. Een pak, een walkie-talkie en een hekje doen wonderen.

Nog een observatie. De Arabieren op het vliegveld -die dus genoeg geld bezitten om te reizen- willen maar moeizaam voor elkaar uit de weg gaan. En ze proberen allemaal voor te dringen. Ik zou het geen machogedrag willen noemen, want vrouwen doen er rustig aan mee. Soms lijken ze zelfs hun mannen aan te moedigen op momenten dat het vooruitzicht is dat ze langer moeten wachten dan de vrouwen zelf vinden dat nodig is.

Slapen in het vliegtuig was deels noodzakelijk. Er zat een grote Egyptenaar naast me wiens zweet me hoofdpijn bezorgde. Achteraf gezien geef ik hem de voordeel van de twijfel; misschien had hij ‘s ochtends wel deodorant gebruikt, maar was het al lang uitgewerkt. Het is nou eenmaal warm in Egypte en het reizen zal ook vast wat stress met zich meebrengen. Maar op dat moment vond ik het naast onvergeeflijk vooral onbegrijpelijk dat hij zelf niet van zijn lichaamsgeur bewust was en telkens ongegeneerd zijn arm hief om de airconditioning te regelen.

Vanaf Brussel nam ik de trein naar Den Haag, waar ik werd opgehaald. Ik besloot te staan na een vlucht van vier uur, niet wetende dat de treinreis twee uur zou duren. Maar goed, ik ben eindelijk thuis. Vandaag begint weer een nieuw collegejaar. Joepie.